English

Zoeken

Praktijkverhaal van Rens


Week 9

Maandagmiddag naderen we sluis Weurt. Aan de remming zien we een lijnolie-bruine spits liggen, het is de ‘Stapper’. Stam – eigenaar van de Stapper – vaart alleen, maar moet net als ons naar Spyck. Om het stukje Rijn te doen heeft hij volgens de wet een extra bemanningslid nodig, die kan morgen pas, dus daar wacht hij op. Na een marifoongesprekje komen we tot de conclusie dat hij doormag, als ik met hem meevaar. Zo gezegd, zo gedaan. Leuk en gezellig om met weer een andere spits mee te varen. Stam is voorzitter van de Algemene Schippers Vereniging (ASV), een vereniging die de belangen behartigt van een groep ‘kleine schepen’, van spitsen in het bijzonder. Hij vertelt, onder het genot van een flinke stapel maisbrood, met veel enthousiasme over de idealen van de vereniging. Meer informatie over de ASV staat op: www.algemeneschippersvereniging.nl

Na dinsdsag zowel de Stapper als de Picaro geholpen te hebben met lossen, varen we weer richting Nijmegen. Onderweg wordt een volgende reis geregeld: 300 ton kunstmest van IJmuiden naar Middenmeer. Woensdag te laden, dus varen we ’s avonds nog door tot Utrecht. In de loop van de ochtend arriveren we in IJmuiden, maar pas om 14:30 komen de eerste korrels uit de pijp vallen. Het laden zelf gaat vrij vlot, zodat we voor sluitingstijd nog door het brugdichte-Zaandam kunnen. Na Zaandam wordt het donker buiten. Pikdonker is het op het Alkmaardermeer. Een mooi gevoel geeft zo’n meer in het donker mij altijd, met al die rode en groene tonnenlampjes die uit- en aan flikkeren, hier en daar wat lichten op de wal, en verder niets behalve het motorgeronk... De ‘duistere’ kant van het varen krijgt zo een melancholisch tintje..  Thijs staat overigens wél met beide benen op de grond, het is ruim tien jaar geleden dat hij hier voor het laatst geweest is, en het valt – zelfs met radar – niet mee om alle bochten, zijslootjes, en tonnen te vinden. Alert blijven dus! Als dan net-voor-Alkmaar de motor weer begint te halen is het melancholische er bij mij ook wel weer af. ‘Hè, verdomme, het brandstoffilter is wéér dichtgeslibt! In Middenmeer gaan we de gasolietank echt schoonmaken hoor!’ Maar eind goed, al goed; laat in de avond liggen we dan eindelijk vast in Alkmaar. Eigenlijk uitzonderlijk voor een spits, om tot zo laat in de avond door te varen.

“Het lijkt hier Frankrijk wel!”, moppert zowel mijn kapitein als de enige tegenligger van vandaag (des donderdags).. Tja, het varen hier in Noord-Holland heeft wel wat weg van Frankrijk: De kanaaltjes zijn niet diep, dus het is grotendeels door de modder baggeren, in plaats van opschieten. De sluis op het ene kanaaltje moet je 24-uur van tevoren bestellen, terwijl de brug in het volgende kanaaltje in 15 minuten geregeld kan zijn. Alle verschillende bruggen en sluizen vallen natuurlijk onder allemaal aparte gemeenten, met andere telefoonnummers en bedieningstijden. En als klap op de vuurpijl is er één sluismeester met zijn auto de sloot ingereden, zodat de andere vrijwel alle bruggen en sluizen op klein vaarwater in noord-Noord-Holland moet bedienen. Die moet ’s morgens eerst nog ingelicht worden van de situatie, dus voordat de beste man bij de Roskamsluis aangesjeesd komt, liggen wij er al zo’n drie kwartier boven te wachten. De volgende twee sluizen en bruggen gaan echter wel sneller, zodat we ’s middags nog in Middenmeer beginnen met lossen. Na twee uur is het weer afgelopen: de motor van de lopende band (ook onderdeel van de losapparatuur) heeft het begeven… ‘Morgen verder’ mits het motortje gerepareerd is. Vervelend, maar het schept wel tijd voor andere klusjes, zoals het schoonmaken van de bakboord-gasolietank. Geen al te fijn karweitje, maar er zijn zat werkzaamheden te verzinnen die nog stukken lager op mijn hobbylijst te vinden zijn!

   

   Alkmaar                                                       Zaanse schans

Vrijdag in de loop van de ochtend is de kraan gerepareerd. ‘Dat is dan wel weer héél on-frans, dat was in Frankrijk zeker na het weekend geworden!’ klinkt het meteen. Na de rest van de kunstmest gelost te hebben gaan we (na tig telefoontjes naar de regionale sluis-en-brug-telefoonnumers) via het Noord-Hollands Kanaal weer richting Zaandam. Met een tussenstop in Sint-Maartensvlotbrug, komen we daar zaterdag aan. En na een ‘schipboenbeurt’ van mijn kant en een Grieks-avondmaal van de ‘Picaro-kant’, mag ik na zes weken stagevaren een paar dagen met verlof.

<- Terug naar het overzicht                   -> week 10

Actueel


Vacature: BVB zoekt een logisitiek medewerker met commercieel talent
Donderdag 16 november 2017 - Voor het team van Maatwerk Voorlichting Binnenvaart, onderdeel van het BVB, zijn we op zoek naar een enthousiaste, commerci?le logistiek medewerker.
Lees verder >

Alle nieuwsberichten >