English

Zoeken

Praktijkverhaal van Rens


Week 18

Volgende week maandag in Vieux les Asfeld laden voor Spyck, gaan waarschijnlijk via de Maas..” Terwijl ik foldertjes uitdeel aan passerende jachtschippers als sluissteward in Maasbracht, komt het SMS-je binnen. Afzender is mijn ex-stagegever; de spits Picaro. Als het uitkomt kan ik mee.. Volgende week dinsdag t/m donderdag staan puur toevallig als m’n vrije dagen ingeroosterd..

En dus parkeer ik dinsdagochtend 07:30 mijn rode VW-Polotje in Rethel, het stadje waar de Picaro me even later op zal pikken. Het is miezerig, echt Ardennenweer, als ik aan boord stap voor een tochtje over het Canal des Ardennes. Het voelt wel een beetje als ‘mijn kanaal’, aangezien mijn passie voor de spitsenvaart hier al op jonge leeftijd gevormd is; in mijn kinderjaren hadden wij een familiehuis aan de Vallei du Montgon, een stuk Canal des Ardennes waar  over een afstand van 8 km, 27 sluisjes achter elkaar liggen. Het was (en is!) – hélemaal als klein jochie – elke keer weer fascinerend om te zien hoe een spits de smalle sluisjes in prikte, vastmaakte, steeg of  daalde en vervolgens met flink gas de sluis uit voer.. Kortom, onnodig om te melden dat een passage van deze route met de Picaro een langgekoesterde wens is! Het stuk van Rethel naar de Vallei gaat vrij vlot, dat wil zeggen: zonder vastzitten of haperende sluisautomaten. Maar vanaf Semuy is het sluis in, sluis uit, en weer de volgende sluis.. De snelheid is er daarmee uit, maar het geeft het varen zelf wel een extra tintje. Vlak voor sluissluitingstijd komen we dan eindelijk langs onze vroegere vakantiestek. De (inmiddels behoorlijk op leeftijd geraakte) Franse buren weten niet wat ze zien als de Picaro boven de sluismuren uitkomt. Dat het kleine jongetje van vroeger daar nu stagair is! Twee sluizen verder maken we vast, leggen de grote loopplank, zodat de oude buurman nog even langs kan komen voor een borrel. Die neemt hij overigens zelf mee; in een wit kraakzakje zitten vier biertjes en een bruine wijnachtige fles zonder etiket. Wat er precies in zit weet hij eigenlijk niet, ‘Ja, witte wijn of rosé..’

De volgende ochtend starten we in de nevel, over ‘extra tintjes’ gesproken. Idyllischer kun je de vallei haast niet treffen! Rond 10:00 zijn we boven bij het scheidingspand aangekomen. Het water staat hier duidelijk te laag waardoor we geregeld over de bodem schuiven, en zelfs nog eens muurvast komen te zitten. Desondanks komen we ’s avonds nog op de Maas, waarin het Canal des Ardennes uitmondt

Op de Maas vaar je afvarend van Charleville-Mezieres in één dag naar de Franse grens. Maar in Revin stap ik af, want morgen (vrijdag) begint het werk op sluis Maasbracht weer.. Het Openbaar Vervoer in Frankrijk is al een avontuur op zich. Natuurlijk rijden er vandaag geen treinen tussen Givet en Charleville, maar is er – na twee uur wachten – een bus geregeld, die alle tussenliggende stationnetjes aandoet.. De treinen tussen Charleville en Rethel rijden gelukkig wel, en zelfs mijn autootje staat in Rethel nog ongehavend te wachten, zodat ik toch nog net voor 00:00 in Maasbracht terug ben. Een mooi eind van een schitterende vaartocht, kortom; een prachtig startschot voor het nieuwe schooljaar!

<- Terug naar het overzicht                    -> Week 19

Actueel


Vacature: BVB zoekt een logisitiek medewerker met commercieel talent
Donderdag 16 november 2017 - Voor het team van Maatwerk Voorlichting Binnenvaart, onderdeel van het BVB, zijn we op zoek naar een enthousiaste, commerci?le logistiek medewerker.
Lees verder >

Alle nieuwsberichten >